به وبلاگ دکتر سعید صیاد خوش آمدید

اين كشور دو تكه از شمال‌غربي با بلغارستان، از غرب با يونان، از شمال‌شرقي با گرجستان، از شرق با ارمنستان، آذربايجان و ايران، از جنوب‌شرقي با عراق و سوريه و از جنوب با درياي مديترانه و به تبع آن با قبرس همسايه است.

تركيه به نوعي فصل مشترك قاره‌هاي آسيا و اروپاست و به همين دليل فرهنگ آن هم تلفيقي از هر دو فرهنگ شرق و غرب كره زمين است.

تركيه جزو كشورهاي توسعه‌يافته رده‌بندي مي‌شود و نظام آن جمهوري است. ترکیه در سال ۱۹۲۳ به رهبری مصطفی کمال پاشا (آتاترک) جانشین امپراتوری عثمانی شد.

امپراطوری عثمانی به دلیل شکست در جنگ اول جهانی از هم پاشید و مورد تهاجم بریتانیا و متحدانش واقع شد.

در همين زمان مصطفی کمال پاشا مقاومت ملي را علیه اين كشورها طراحي كرد كه در نتيجه آن جمهوري تركيه بر پایه اصل جدایی دین از سیاست بنا شد.

ترکیه در سال ۱۹۴۶ ميلادي عضو سازمان ملل متحد شد و در سال ۱۹۵۲ به ناتو پیوست. اين كشور عضو جنبی اتحاديه اروپا است و يكي از اعضاي اكو نيز به شمار مي‌آيد.

طرح اصلی پرچم ترکیه ماه و ستاره سفید با زمینه سرخ رنگ است. این طرح مربوط می‌شود به علایمی که امپراتوری‌های ترک سلجوقی و عثمانی به عنوان پرچم استفاده می‌‌کردند.

سياست در تركيه

دموكراسي در تركيه بر پايه مجلس استوار شده است. رئيس حكومت دراين كشور رئيس‌جمهور است. مجلس رئيس‌جمهور را براي مدت هفت سال انتخاب مي‌كند اما نيازي نيست كه رئيس‌جمهور از اعضاي مجلس باشد.

بر اساس دانشنامه اينترنتي ويكي‌پديا، نخست‌وزير را هم در اين كشور اعضاي مجلس انتخاب مي‌كنند و معمولا هم رئيس حزبي كه بيشترين كرسي را در مجلس دارد انتخاب مي‌شود.

تعداد نمايندگان مجلس تركيه 550 نفر است كه از طريق حزب‌هاي مختلف در 85 ناحيه انتخاباتي معرفي شده‌اند، در انتخابات شركت مي‌كنند. حزب‌ها براي حضور در مجلس ملي بايد حداقل 10 درصد آرا را به دست آورند.

اقتصاد در تركيه

اقتصاد در تركيه تركيبي از اقتصاد مدرن و سنتي بر پايه كشاورزي است. در حال حاضر 35 درصد از نيروي كار اين كشور در بخش كشاورزي مشغول به كارند.

اقتصاد تركيه با سرعت در حال خصوصي‌سازي است با اين حال هنوز دولت در بخش‌هايي چون بانك‌داري، حمل‌و‌نقل و ارتباطات دولت نقش اصلي را ايفا مي‌كند.

توليد ناخالص داخلي اين كشور 640.4 ميليارد دلار در سال 2006 ميلادي بود. 24.79 ميليون نفر از جمعيت اين كشور شاغل هستند. نرخ بيكاري 10.2 درصد است.

20 درصد از مردم اين كشور در سال 2002 ميلادي زير خط فقر زندگي مي‌كردند و نرخ تورم در اين كشور در سال 2006 ميلادي 10.5 درصد بود.

تنباكو، كتان، زيتون، جغندر قند و مركبات مهمترين محصولات كشاورزي اين كشور است. مهمترين محصولات صادراتي اين كشور پوشاك، مواد غذايي، منسوجات و تجهيزات حمل و نقل است.

شركاي تجاري در صادرات تركيه را كشورهاي آلمان 11.3 درصد، انگليس 8 درصد، ايتاليا 7.9 درصد، آمريكا 6 درصد، فرانسه 5.4 درصد و اسپانيا 4.4 درصد تشكيل مي‌دهد.

مهمترين محصولات وارداتي اين كشور ماشين‌آلات، مواد شيميايي، سوخت و تجهيزات حمل و نقل است. مهمترين شركاي تجاري تركيه در واردات روسيه 12.8 درصد، آلمان 10.6 درصد، چين 6.9 درصد، ايتاليا 6.2 درصد، فرانسه 5.2 درصد، آمريكا 4.5 درصد و ايران 4 درصد است.

يكي از مهمترين منابع اقتصادي تركيه گردشگري است كه گردش مالي فراواني براي اين كشور به همراه دارد.

مردم تركيه

در كشور تركيه علاوع بر قوم ترك كه 80 درصد جمعيت اين كشور را تشكيل مي‌دهند، گروهي از كردها در جنوب شرقی و شرق کشور زندگی می‌کنند كه نزديك به 20 درصد از جمعيت تركيه را تشكيل مي‌دهند. بقيه جمعيت، گروه‌هاي ترک‌های آذربایجانی در شمال‌شرق، لازها در شمال، عرب‌ها در جنوب و ارمنی‌ها در استانبول هستند.

ميانگين سني مردم اين كشور 28.6 سال است و اميد به زندگي 72.88 سال. زبان رسمی این كشور ترکی است.

99.8 درصد مردم اين كشور مسلمان و اغلب سني هستند. و بقيه مسيحي و يهودي.

ارتباطات در تركيه

در اين كشور 18.987 ميليون خط تلفن ثابت وجود دارد و 43.609 خط تلفن همراه. بر اساس آمارهاي سال 2005 ميلادي در اين سال 635 ايستگاه تلويزيوني در اين كشور وجود داشت.

217 هزار و 887 ميزبان اينترنتي در تركيه وجود دارد و 12 ميليون و 284 هزار نفر از اينترنت استفاده مي‌كنند.

تركيه در يك نگاه